Ontslagvergoedingen in de zorg: tijd voor een update!

Ontslagvergoedingen voor topfunctionarissen in de zorg zijn begrensd door de WNT. Toch zijn er verschillende voorbeelden waarin het maximum wordt overschreden. Hoe is dat mogelijk?

Een bestuurder van het LAMC ontving onlangs een ontslagvergoeding van € 274.163,-. Niet veel later werd duidelijk dat de directeur van de Atlant Groep € 311.000,- aan ontslagvergoeding had meegekregen. Bedragen die het maximum van de WNT ver te boven gaan en die leiden tot maatschappelijke verontwaardiging. Hoe zit dit?

Maximum ontslagvergoeding WNT € 75.000,-

De Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector (hierna: ‘WNT’) is sinds 1 januari 2013 van toepassing op topfunctionarissen in de zorg. Naast het beperken van het inkomen, begrenst de WNT de hoogte van ontslagvergoedingen: € 75.000,- of maximaal één jaarsalaris als dat lager is dan € 75.000,-. Dit is dus strenger dan onder de Wet Werk en Zekerheid (WWZ) die sinds 1 juli 2015 geldt. Daarin is het uitgangspunt € 75.000,- of maximaal een jaarsalaris als dat hoger is. Lees meer: Transitievergoeding.

Een belangrijke nuance ten aanzien van de WNT is dat het gaat om een vergoeding die tussen partijen is overeengekomen. Dit gaat dus om arbeidsovereenkomsten of beëindigingsovereenkomsten. In een recente zaak bevestigde de kantonrechter dat de WNT direct van toepassing was op een beëindigingsovereenkomst waarin partijen een vergoeding waren overgekomen die het maximum van de WNT te boven ging (13 mei 2015, ECLI:NL:RBMNE:2015:3211). De overeengekomen ontslagvergoeding was daarom nietig en werd omgezet in een lager bedrag.

Hogere vergoeding overeengekomen, maar toch niet gebonden aan WNT

Afspraken die al voor 1 januari 2013 zijn gemaakt vallen onder het overgangsrecht. Bestaande afspraken worden vier jaar gerespecteerd. Dit geldt dus tot 1 januari 2017. Het kan daarom nu nog voorkomen dat in een arbeidsovereenkomst een concrete ontslagvergoeding is overeengekomen die boven de € 75.000,- ligt. Als deze wordt uitgekeerd is daar juridisch gezien (althans gelet op de WNT) niets op af te dingen.

Naast het overgangsrecht is er nog een uitzondering. Voor de hoogte van de ontslagvergoeding tellen ‘uitkeringen wegens beëindiging van het dienst­verband, die rechtstreeks, dwingend en eenduidig voortvloeien uit een algemeen verbindend verklaarde cao’ niet mee. Denk hierbij bijvoorbeeld aan bovenwettelijke suppletie- of wachtgeldregelingen. Let op: de Cao moet dus algemeen verbindend verklaard zijn.

Is de rechter gebonden aan de WNT?

Als er niets is overeengekomen, dan is het aan de rechter. Strikt genomen is die niet gebonden aan het maximum van de WNT. Betekent dit dat door de rechter alsnog hogere vergoedingen worden toegekend?

De afgelopen jaren heeft de rechter zich verschillende keren gebogen over ontslagvergoedingen voor topfunctionarissen. De lijn in de rechtspraak is dat de rechter de WNT als uitgangspunt neemt. De reden is dat maximering van de ontslagvergoeding maatschappelijk breed gedragen wordt. Alleen in gevallen waarin er omstandigheden zijn dat toepassing van de WNT tot een onbillijk resultaat zou leiden, wordt afgeweken. In die gevallen kan een hogere vergoeding worden toegekend dan € 75.000,-. Lees meer: Rechter houdt rekening met maximale ontslagvergoeding voor topfunctionarissen.

Conclusie

De grens van € 75.000,- is een harde grens. In principe kan een ontslagvergoeding voor een topfunctionaris in de zorg dan ook niet hoger zijn. Alleen als er afspraken zijn die voor 2013 zijn gemaakt of als de rechter er aanleiding voor ziet, kan sprake zijn van een hogere ontslagvergoeding. Check, naast de wet, dus goed hoe en wanneer andere ontslagvergoedingen tot stand zijn gekomen. Lees meer:

De WNT: topfunctionarissen in de zorg.

Update Wet Normering Topinkomens