De dag van Jan van der Grinten | Kennedy Van der Laan

De dag van: Jan van der Grinten

Dit artikel is ook als column verschenen op Amsterdamse Balie Bulletin op 15 februari 2017.

 
Dit stukje schrijf ik in het vliegtuig. Nicole en ik hebben onze dochters Sara, Rosa en Marie bij mijn schoonouders ondergebracht en zijn zojuist vertrokken vanaf Schiphol, op weg naar Londen voor een lang weekend met vrienden. Ik kon het niet laten voor vertrek een kijkje te nemen op het Jan Dellaertplein, het plein voor de aankomsthal waar taxironselaars de afgelopen jaren een fors probleem waren geworden dat veel negatieve publiciteit genereerde.  Vandaag is het beeld radicaal anders.  Geen dranghekken, geen schreeuwende chauffeurs, geen tientallen hesjes van beveiligers en taxichauffeurs (die vaak de enigszins misleidende opdruk “official taxi” hadden) maar een bijna serene rust.

De afgelopen tijd was ik nauw betrokken bij het zoeken naar een oplossing voor de taxiproblematiek op Schiphol. Die oplossing werd gevonden in het opnemen van een nieuwe bepaling in de APV. Op basis daarvan kan de burgemeester in het belang van de openbare orde gebieden aanwijzen waar het verboden is taxidiensten aan te bieden. De burgemeester heeft daar ook meteen gebruik van gemaakt en dat deel van de luchthaven aangewezen waar de overlast zich manifesteerde. Een uitzondering geldt voor het aanbieden van taxivervoer vanuit de taxi zelf. Het ronselen van passagiers op het plein voor de aankomsthal is daarmee verboden. 61 taxichauffeurs stapten naar de rechter met een verzoek het aanwijzingsbesluit te schorsen. Een week geleden was de drukbezochte zitting in Haarlem. Veel pers, veel taxichauffeurs, vertegenwoordigers van de gemeente, het ministerie van I&M (de taxiproblematiek heeft ook de aandacht van de landelijke politiek getrokken), de ILT, en uiteraard van Schiphol, voor wie ik optreed. De meest principiële vraag die aan de orde is: kan de burgemeester in het belang van openbare orde beperkingen opleggen aan het aanbieden van taxivervoer? Schiphol en de burgemeester zien daar geen probleem in: de openbare orde is immers een ander motief dan de bepalingen over de kwaliteit van het taxivervoer in de Wet personenvervoer 2000. De taxichauffeurs stellen echter dat de Wet personenvervoer het taxivervoer uitputtend regelt. Dinsdagochtend om 11 uur werd de uitspraak gefaxt. Die is gelukkig positief: het verzoek om schorsing is afgewezen!

Veel mensen hebben zich voor deze zaak ingespannen. Het is een voorrecht daar als advocaat een bijdrage aan te leveren in samenwerking met de super professionele medewerkers van Schiphol en anderen. Het plezier dat ik daaraan beleef zit hem echter niet alleen in de professionaliteit van Schiphol, de goede samenwerking en het belang van deze zaak. Ik geniet van iedere zaak omdat ik simpelweg dol ben op ons vak. Het mooiste is dat je als advocaat altijd iets te bevechten hebt. Dat houdt je gemotiveerd om van iedere zaak ongeacht het belang ervan iets te maken. Je positie vraagt om de grootste creativiteit van alle rollen in het rechtsbedrijf. Je bent nooit eenzaam want je opereert in een omgeving met gelijkgestemden die begrijpen waar je mee bezig bent, dat net zo leuk vinden als jij, en altijd bereid zijn te sparren en samen te werken. Belangrijker nog zijn de talloze externe contacten: met je cliënt, je wederpartij, de rechter op de zitting, deskundigen enzovoort. Bovendien werk je toe naar zichtbare resultaten waar je bijzonder blij van wordt (gewonnen zaken) en soms bitter teleurgesteld (verloren zaken) maar waar je nooit te lang bij stil hoeft te staan omdat de volgende boeiende kwestie, vaak over een totaal ander onderwerp, zich alweer aandient. Zo was ik gisteren bij een bijeenkomst met tientallen burgemeesters en de staatssecretaris van VWS over de evaluatie van de Drank- en Horecawet. De achtergrond van dat bezoek was dat ik samen met Willem Konijnenbelt de VNG adviseer over de pilot die bekend is komen te staan onder de naam “wijntje bij de kapper”. Ons vliegtuig landt ondertussen op London City en voor ons is het tijd voor een “biertje in de pub”. Het leven is vurrukkulluk!